Türkcülük vücudumuz,islamiyyət ruhumuz,elmdə inqilab isə düsünən beynimmizdir! sazəri
Henry David Thoreau, ABŞın Meksikaya qarşı icra etdiyi imperialist savaşi əsnasında qoyulan nufus başına vergini, 'ödədiyi dollar bir adam öldürmək üzrə, başqa bir adam və ya tüfəng satın almağa yaramasın' səbəbiylə verməyi rədd edincə bir gecə həbsdə yatdı. Özündən 14 yaş böyük olan və bir çox düçünceyi onunla paylaşan Ralph Waldo Emerson, təlaşla yoldaşını görmək üzrə onun hücrəsinə girdiyində aralarında belə bir dialoq olur:
(More)
Biz iş görmәk istәdikdә bir şeyi yadımızdan çıxardırıq.
O şey nədir?
O şey nәrdivandır!
Necә yәni nәrdivan? Nәrdivan nәdir?
Nәrdivan bir alәtdir ki, onun vasitәsilә adam tәdriclә yuxarı çıxa bilәr. Hәr kәs nәrdivansız yuxarı çıxmaq istәsә, elә yıxılar ki, tәpәsi dağılar.
Hürriyyəti-kəlam, hürriyyəti-şəxsiyyə, hürriyyəti-ictimai, hürriyyəti-mətbuat, hürriyyəti-vicdan.
Həmin bu beş hürriyyətin üstündə bir çox qanlar töküldü, canlar güdaza getdi. Camaat dedi:
- Alacağam.
Hökümət dedi:
- Verməyəcəyəm.
- Bayrağı sancın, bayrağı asın, - deye mehelle ajanı elindeki çubuğu açıq dükanların qapılarına vurub keçirdi, Ona göre çubuğu işe salırdı ki1, emri tesirli çıxsın, dükançılar bayraqları asmaqda yehlenkarlıq elemesinler2. Bu ajanın3 elinde hemişe* çubtıq olardı. Yolda dalaşan görseydi, onları çubuqla vurub aralardı:
(More)
Sizin için ne derece önemi var bunu bilmiyorum ama ben bu satırları yazarken gözümden damlalar akıyor klavye üzerine. Erkekler ağlamaz lafı bana göre değil. Ağlamaktan hiç utanmadım, duygularım, acılarım beni boğduğu zaman hep ağladım. Yine ağlıyorum. Sizleri tanımıyorum ama sizlerle paylaşmak istiyorum. Lütfen; bu satırlara bir seven olarak sahip çıkın ve lütfen yazılı satırlar olarak geçmeyin. Okudukça yeryüzünde insanlar neleri yasarmış diyeceksiniz buna eminim.
(More)
Develer tellal iken, pireler berber iken, ben dedemin beşiğini tıngır
mıngır sallarken, yani çok, ama çok eskiden, Kafdağı yamaçlarına kurulu
bir memleket varmış. Her yanında dereler çağlar, pınarlar ağlarmış o
memleketin. Zümrüt gibi uzanan kırları, binbir yemişle dolu meyve
bahçeleri görülmeğe değermiş. Kral Bilyegöz hüküm sürermiş orada.Doğru
su garip bir adammış kral. Sarayından çıkıp gez mez, karısı ve biricik
kızından başka kimseyle konuşmazmış. Sinirli sinirli dolaşır, bilye gibi
küçük gözlerini sağa sola çevirerek anlaşılmaz söz ler söylermiş.
Bir varmış bir yokmuş, uzak ülkelerin birinde, dağların doruklarında güzeller güzeli Dağ Fulyası yaşarmış.Baharın ilk belirtileriyle uzun kar uykusundan uyanır, güneş sıcaklığını iyice hissettirmeye başladığı günlerde tomurcuklanır, yaz boyunca da çiçekleriyle çevresine binbir renk saçar, kokusu ile, güzelliği ile, güzelliğinden çok o mahcup saf duruşu ile herkesi kendine hayran bırakırmış.Doğa ananın da en sevgili yavrusu, her şeylerden sakınıp gözettiği en nadide çiçeği imiş bu Dağ Fulyası. En yakın arkadaşı Nergis'le sıcak yaz günleri boyunca gülüşürler, oynaşırlar, bütün doğayı neşeyle donatırlarmış. Fulyacık Nergis'ini çok sever bir dediğini iki etmezmiş.
(More)